دانلود تحقیق در مورد شهر سلطانیه
توضیحات
دانلود تحقیق در مورد شهر سلطانیه
<span style='font-size:14.0pt;line-height:150%;font-family:"B Yagut";mso-bidi-language:
FA' lang='FA'>مقدمه ای بر اوضاع جغرافیایی شهر سلطانیه
<p class='MsoNormal' dir='RTL' style='text-align:justify;text-justify:kashida;
text-kashida:0%;line-height:150%'><span style='font-size:14.0pt;
line-height:150%;font-family:"B Yagut";mso-bidi-language:FA' lang='FA'>شهر سلطانیه در 47
کیلومتری سمت شرق زنجان قرار گرفته است. این منطقه از شمال به بخش طارم علیا، از
غرب به بخش حومه از شهرستان زنجان، از جنوب به شهرستان خدابنده و از شرق به
شهرستان ابهر محدود بوده و 940 کیلومتر مربع وسعت دارد. این بخش دارای 33 روستا و
25770 نفر جمعیت است. مهمترین وجه مشخصه سلطانیه پس از مسائل مربوط به ارزشهای
تاریخی وجود چمن معروف سلطانیه است. این چمن قسمتی از فلات زنجان- ابهر را در
برگرفته و از فاصله گرفتن دو رشته ارتفاعات موازی که در جهت شرقی- غربی ممتداند،
تشکیل گردیده و دارای 35 کیلومتر مربع وسعت است.
<p class='MsoNormal' dir='RTL' style='text-align:justify;text-justify:kashida;
text-kashida:0%;line-height:150%'><span style='font-size:14.0pt;
line-height:150%;font-family:"B Yagut";mso-bidi-language:FA' lang='FA'>
<p class='MsoNormal' dir='RTL' style='text-align:justify;text-justify:kashida;
text-kashida:0%;line-height:150%'><span style='font-size:14.0pt;
line-height:150%;font-family:"B Yagut";mso-bidi-language:FA' lang='FA'>پیشینه تاریخی
سلطانیه:
<p class='MsoNormal' dir='RTL' style='text-align:justify;text-justify:kashida;
text-kashida:0%;line-height:150%'><span style='font-size:14.0pt;
line-height:150%;font-family:"B Yagut";mso-bidi-language:FA' lang='FA'>با مطالعات باستان
شناسی روشن شده که در داخل چمن سلطانیه شش محوطه باستانی بدین ترتیب وجود دارد.
تپه تاریخی یوسف آباد، تپه تاریخی قلعه، محوطه شهر سلطانیه، تپه تاریخی نور، تپه
تاریخی چمن. بررسی در عناصر و یافته های اتلال مزبور گویای این واقعیت است که
منطقه مزبور از اواخر هزاره دوم قبل از میلاد تا حمله مغول مورد استفاده اقوام
مختلف بوده است. بنابراین قول حمدالله مستوفی که سلطانیه را قبل از حمله مغول غیر
مسکون دانسته با تردید مواجه می گردد. به استناد متون تاریخی این منطقه قبل از
استقرار مغول شهر ویاژ یا شهر ویاز نامیده شده است. ولی آنچه که مسلم و روشن است،
پس از حمله مغول و استقرار طایفه ای از آنها در این محل آن را قنقور النگ نام
گذاری کرده اند.
<p class='MsoNormal' dir='RTL' style='text-align:justify;text-justify:kashida;
text-kashida:0%;line-height:150%'><span style='font-size:14.0pt;
line-height:150%;font-family:"B Yagut";mso-bidi-language:FA' lang='FA'>این منطقه (قنقور
النگ) به علل گوناگون در دوره های مختلف ایلخانی مورد توجه و محل یا ییلاق بوده
است. سلطانیه ابتداء در دوران ارغون خان (683-690) به پایتختی انتخاب گردید.
سیاستمداران ارغون در انتخاب این محل به پایتختی از نظر سیاسی و سوق الجیشی راه
صوابی پیموده اند، زیرا قنقور النگ نسبت به م تصرفات غربی امپراعتوری ایلخانی
مرکزیت داشت. و از طرف دیگر، با عنایت به اینکه پس از استقرار جانشینان هلاکو، به
ویژه اواخر دوران ارغون خان و دوره های غازان خان و اولجایتو که به زور شمشیربندان
مغول حکومت نسبتاٌ واحدی در منطقه بسیار وسیع از رود سند تا فلسطین با ترکیبی از
اقوام مختلف و متمدن آن روزی تشکیل یافته بود، خود موجب پیشرفت سریع ارتباطات
بازرگانی را فراهم نمود، تقویت و اصلاح جاده های بازرگانی، ایجاد تاسیسات مربوط به
راهدارخانه ها، ایجاد انتظام در مناطق و مسیرهای تجاری، تدوین یاساهای چنگیزی به
دزدان و قطاع الطریق از عوامل و انگیزه های این جریان اقتصادی است و سیاستی که
توانسته حمل و نقل کالاهای مشرق زمین را به اروپا، که از طریق روسیه و دریاچه
اورال انجام می پذیرفت از راه امپراطوری ایلخانی عبور دهند در این صورت بود که
ایجاد مرکز اقتصادی بسیار قوی و واجد شرایط در منطقه ای از نظر سیاسی پاسخگوی این
نیاز باشد، امری لازم و ضروری به نظر می رسد. این منطقه با توجه به ویژگی هایی که
بیان گردید محلی بجز قنقور النگ که همانا سلطانیه است نمی تواند باشد. علی ای حال
شهر سلطانیه در دوره بنیان گذاران آن پس از تبریز دومین شهر مهم در امپراطوری
ایلخانان بوده و از نظر تجارت خارجی نخستین آن به حساب می آمده است. و کلیه مال
التجاره به جهت ایجاد تمرکز و اخذ مالیت های مورد لزوم و کنترل آمد و شد، در این
شهر تخلیه و بارگیری می شده است. رونق اقتصادی به حدی بوده که گلاویخو سفیر پادشاه
اسپانیا در دربار میرانشاه (806-809 هجری قمری) در بازدید از سلطانیه بحث مفصلی را
در مورد رونق تجاری مطرح نموده است. این شهر از دوبخش کهندژ و شارستان تشکیل یافته
و آن در بخش پر 200 هکتار بوده است.
<p class='MsoNormal' dir='RTL' style='text-align:justify;text-justify:kashida;
text-kashida:0%;line-height:150%'><span style='font-size:14.0pt;
line-height:150%;font-family:"B Yagut";mso-bidi-language:FA' lang='FA'>عناصر تشکیل دهنده
این شهر عظیم اسلامی به علل گوناگون جغرافیایی سیاسی از میان رفته تنها با مدارک
باستانشناسی می توان به بازشناسی آن توفیق یافت. به استناد متون تاریخی این شهر به
کاروانسراهای زیبا و اقامتگاه های عمومی مجهز بوده تا سرویس مناسب را از نظر
پذیرایی و اقامت عرضه نماید.
<p class='MsoNormal' dir='RTL' style='text-align:justify;text-justify:kashida;
text-kashida:0%;line-height:150%'><span style='font-size:14.0pt;
line-height:150%;font-family:"B Yagut";mso-bidi-language:FA' lang='FA'>
<p class='MsoNormal' dir='RTL' style='text-align:justify;text-justify:kashida;
text-kashida:0%;line-height:150%'><span style='font-size:14.0pt;
line-height:150%;font-family:"B Yagut";mso-bidi-language:FA' lang='FA'>سبب ایجاد گنبد
سلطانیه
<p class='MsoNormal' dir='RTL' style='text-align:justify;text-justify:kashida;
text-kashida:0%;line-height:150%'><span style='font-size:14.0pt;
line-height:150%;font-family:"B Yagut";mso-bidi-language:FA' lang='FA'>اولجایتو پس از طرح
سلطانیه تصمیم گرفت که به تقلید از آرامگاه برادرش غازان خان ، آرامگاه رفیع و
باشکوهی برای خود بسازد به همین جهت برای بر پائی این آرامگاه ، هنرمندان از هر سو
به سلطانیه آمدند تا یکی از شاهکارهای عظیم دوره مغول را به عرصه ظهور برسانند .
<p class='MsoNormal' dir='RTL' style='text-align:justify;text-justify:kashida;
text-kashida:0%;line-height:150%'><span style='font-size:14.0pt;
line-height:150%;font-family:"B Yagut";mso-bidi-language:FA' lang='FA'>بنای گنبد سلطانیه
در سال 702 هجری قمری ( روایتی ) بر اساس طرح آرامگاه غازان خان که آن نیز از بنای
آرامگاه سلطان سنجر در ( مرو ) الهام گرفته ، ساخته شده بود با این تفاوت که پلان
آرامگاه سلطان سنجر مربع و پلان گنبد
سلطانیه هشت ضلعی است اگر چه تا
حد زیادی معماری آرامگاه سلطان سنجر در بنای سلطانیه تاثیر گذاشته بود لیکن
چیزهای ابتکاری در بنای اخیر بحدی است که آنرا
بصورت یکی از شاهکارهای هنر و معماری ایران درآورده است که بعدها نمونه و
الگوئی بای احداث تعداد زیادی از ابنیه
این دوره شد همچنین معماری گنبد سلطانیه را شخصی
به نام سید علی شاه انجام داده است
.
<p class='MsoNormal' dir='RTL' style='text-align:justify;text-justify:kashida;
text-kashida:0%;line-height:150%'><span style='font-size:14.0pt;
line-height:150%;font-family:"B Yagut";mso-bidi-language:FA' lang='FA'>نا به قولی، بر اثر
تشویق و ترغیب علما و روحانیون بزرگ شیعه که در آن زمان در دستگاه حکومتی صاحب منزلتی بودند، اولجایتو مذهب تشیع را به
عنوان مذهب رسمی پذیرفت و بعد از مدتی تصمیم که آرامگاه خود را به ائمه اطهار
اختصاص دهد. بدین منظور قصد انتقال اجساد مطهر آنان (حضرت
علی (ع) و امام حسین (ع) ) را به سلطانیه
داشت تا بر رونق تجاری و
اهمیت مذهبی پایتخت جدید التایس خود بیفزاید لذا دستور داد
تا تزئینات داخلی بنا که تا آن روز انجام نگرفته بود طوری بپردازند که در آن شعائر
مذهب تشیع یخوبی مورد استفاده قرار گیرد
بهمین جهت بود که کلمه «علی» به طور مکرر
با کاشی در متن اجر نوشته شده است.
<p class='MsoNormal' dir='RTL' style='text-align:justify;text-justify:kashida;
text-kashida:0%;line-height:150%'><span style='font-size:14.0pt;
line-height:150%;font-family:"B Yagut";mso-bidi-language:FA' lang='FA'>انتقال اجساد مطهر
ائمه بخاطر مخالفت شدید علمای شیعه یا
بقولی خواب سلطان مکه حضرت علی بن ابی
طالب را ناراضی دیده بود و آن حضرت از این
عمل ناراضی بود انجام نگرفت و منصرف شد.
<p class='MsoNormal' dir='RTL' style='text-align:justify;text-justify:kashida;
text-kashida:0%;line-height:150%'><span style='font-size:14.0pt;
line-height:150%;font-family:"B Yagut";mso-bidi-language:FA' lang='FA'>بنابراین سلطان
ایلخان مصمم شد که دوباره این بنا را به
آرامگاهی برای خود اختصاص دهد. به نظر می رسد که در همین ایام از مذهب تشبع برگشت و مذهب اهل سنت را اختیار کرد. شاید به همین منظور بود که دستور داد تمام
تزئینات معرق کاری که کلمه «علی» 0ع) بر آن نقش بسته بود، و تمام تزئینات آجری
کاشیکاری و گره سازی را با پوشش از گچ اندودند و روی آن پوشش را با
کتیبه و اشکال مختلف هندسی طرحهای گل و بوته دار با رنگ آبی بر زمینه
سفید گچبری کردند که این عمل
احتمالا در سال 713 رخ داده اولجایتو در سال 716 هـ . یعنی تقریبا چهار سال
بعد از اتمام بنا در سن 36 سالگی
در گذشت و جسد وی در تابوتی از زرناب در
آرامگاه ابدیش دفن شد.
<p class='MsoNormal' dir='RTL' style='text-align:justify;text-justify:kashida;
text-kashida:0%;line-height:150%'><span style='font-size:14.0pt;
line-height:150%;font-family:"B Yagut";mso-bidi-language:FA' lang='FA'>معماری
<p class='MsoNormal' dir='RTL' style='text-align:justify;text-justify:kashida;
text-kashida:0%;line-height:150%'><span style='font-size:14.0pt;
line-height:150%;font-family:"B Yagut";mso-bidi-language:FA' lang='FA'>گنبد سلطانیه در
دوره بر پایی مرتفعترین بنای جهان بوده و
هم اکنون نیز یکی از عظیم ترنی بناهای تاریخی جهان به شمار می رود. این بنا قسمتی
از مجموعه عظیمی است که به ابواب البر مشهور بوده و شامل دارالشفا ، بیت القانون،
بیت الحکمه ، دار الباده و ... این بنا در
قوم هم کف با فضاهای جانبی آرامگاه
دارای پلام مربع مستطیل بوده و ادامه
مجموعه در طبقات هشت ضلعی متمایل به منتظم
است.
<p class='MsoNormal' dir='RTL' style='text-align:justify;text-justify:kashida;
text-kashida:0%;line-height:150%'><span style='font-size:14.0pt;
line-height:150%;font-family:"B Yagut";mso-bidi-language:FA' lang='FA'>این گنبد از سه
فضای گنبد خانه تربت خانه ، سردابه تشکیل
شده و از نظر حجمی و ترکیب فضا آئین
تدفین مغول که در دو مرحله انجام می گرفت مطابقت داده و آن
را با معماری ترکیبی از مراسم تدفین
مغول تبیین نمود با توجه به این طرز تفکر
خانه محل عزاداری به جسد سردابه محل نگهداری و تدفین جسد و تربت خانه فضای
مسقف بالای سردابه می باشد ورودی اصلی
آرامگاه اولجایتو در ایوان های شمال شرقی و شمال غربی تعبیه شده و کاربرد ایوانهای شمالی شرقی و غربی
پنجره می باشند پلان گنبد خانه متمایل به هشت
ضلعی منتظم و طول هر یک از اضلاع از 06/10 تا 16/10 متر متغیر است .
<p class='MsoNormal' dir='RTL' style='text-align:justify;text-justify:kashida;
text-kashida:0%;line-height:150%'><span style='font-size:14.0pt;
line-height:150%;font-family:"B Yagut";mso-bidi-language:FA' lang='FA'>قطر گنبد خانه
40/24 متر می باشد در این فضا 8 جرز سنگین
با عرض 32/6 تا 25/7 متر با سطح
مقطع 50 متر مربع قرار گرفته و مهمترین وجه مشخصه تحول معماری از دوران سلجوقی
به دوران ایلخانی را نمایش می دهد.
در حد فاصل این جرزها ایوانها و بنائی در
دو طبقه اجرا گریدده و ارتفاع طبقه همکف
از رقوم 7/9 متر و ارتفاع طبقه اول از
رقوم هم کف 70/ 19 متر قابل اندازه گیری می باشدو کف این فضا با استفاده از سنگ رخام سفید مفروشی یوده است.
<p class='MsoNormal' dir='RTL' style='text-align:justify;text-justify:kashida;
text-kashida:0%;line-height:150%'><span style='font-size:14.0pt;
line-height:150%;font-family:"B Yagut";mso-bidi-language:FA' lang='FA'>قوس ایوانها در این
فضا پنج و هفت تند است. در منتهی الیه این قوسها کتیبه هایی با متن احادیث نبوی در
آن نوشته شده و پس مقرنس کاری زیبایی که وظیفه
ترمپه ها بر آن محول شده پلان هشت ضلعی را به پلان دایره تبدیل نموده و زمینه اجرا گنبد را فراهم آورده است.
<p class='MsoNormal' dir='RTL' style='text-align:justify;text-justify:kashida;
text-kashida:0%;line-height:150%'><span style='font-size:14.0pt;
line-height:150%;font-family:"B Yagut";mso-bidi-language:FA' lang='FA'> دومین فضای مورد بحث آرامگاه اولجایتو فضای
موسوم به تربت خانه می باشد این فضا به شکل مستطیل با طول ضلع 60/17 متر و عرض
8/7 متر و با ارتفاع 16 متر، محراب مجموعه
را در جرز جنوبی در خود جای داده است پوشش سقف تربت خانه
از سه واحد طاق و تویزه ساخته شده قطر طاق
وسطی که بزرگتر است 9 متر و طاقهای طرفین 3 متر قابل اندازه گیری می باشد
در ارتفاع 0/3 متری از کف در گرداگرد آن
<p class='MsoNormal' dir='RTL' style='text-align:justify;text-justify:kashida;
text-kashida:0%;line-height:150%'><span style='font-size:14.0pt;
line-height:150%;font-family:"B Yagut";mso-bidi-language:FA' lang='FA'>کتیبه ای در دو قلم
ریز به خط کوفی مشجر و قلم درشت به خط ثلث
نوشته شده و اطراف کلمات را تزئینات اسلیمی پرنموده اتس. بین تربت خانه و
محوطه زیر گنبد پنجره بزرگی از مس طلا قرار داشت که به مرور
زمان از بین رفته و یا به غارت برده شده است.
<p class='MsoNormal' dir='RTL' style='text-align:justify;text-justify:kashida;
text-kashida:0%;line-height:150%'><span style='font-size:14.0pt;
line-height:150%;font-family:"B Yagut";mso-bidi-language:FA' lang='FA'>سردابه سومین فضایی
است که با ترکیب فضاهای مذکور افاده معنی می
نماید این فضا محل قبر اصلی می باشد ورودی سردابه در ایوان جنوبی تربت خانه
قرار دارد و با تعبیر 9 پله به پهنای 250
سانتیمتر می رسد در وسط این فضا محل قبر و در
طرفین آن دو فضای کوچک جهت
استقرار نگهبانان جلوگیری از ورود ارواح خبیثه تعبیه شده بررسی ترکیب فضایی
این سردابه و ارتباط آن با کل
مجموعه و قابل مقایسه نبودن ان با سایر بناهای آرامگاهی می توان چنین استنتاج نمود که این آرامگاه بر اساس بینش
مغول بویژه ائین شمنیت ساخته شده باشد.
گنبد آرامگاه اولجایتو بزرگترین نوع خود در بناهای تاریخی ایران با راتفاع
50/48 متر و قطر دهانه 40/24 متر و
با ضخامت 160 سانتیمتر با روش دو پوششی ساخته شده و فضای خالی بین دو پوسته 60
سانتیمتر می باشد.