تحقیق در مورد دادائیسم

توضیحات

تحقیق در مورد دادائیسم
<span lang='AR-SA' style='font-size:15.5pt;
mso-ansi-font-size:13.5pt;line-height:150%;font-family:Titr'>تعريف در رابطه با
دادا
<span lang='AR-SA' style='font-size:12.0pt;mso-ansi-font-size:10.0pt;line-height:150%;
font-family:"Traditional Arabic"'> <span lang='AR-SA' style='font-size:15.5pt;mso-ansi-font-size:13.5pt;line-height:150%;
font-family:Yagut'>هيچ دادائيستي خاطراتش را نخواهد نوشت! هر چه را «از تاريخ
دادا» ناميدند باور نكنيد. ولو مقدار زيادي از آن هم حقيقت داشته باشد، چون مورخي
كه صلاحيت نوشتن آن را داشته باشد هنوز به دنيا نيامده است.
<span lang='AR-SA' style='font-size:15.5pt;
mso-ansi-font-size:13.5pt;line-height:150%;font-family:Yagut'>مارسل يانچو
<span dir='LTR' style='font-size:13.5pt;
mso-bidi-font-size:15.5pt;line-height:150%;mso-bidi-font-family:Yagut'>…<span lang='AR-SA' style='font-size:15.5pt;mso-ansi-font-size:13.5pt;line-height:150%;
font-family:Yagut'> باز يك نمايشگاه
دادائيستي ديگر! مردم چه شان شده؟ مي خواهند دادا را مثل يك شيء عتيقه به موزه
بسپارند؟ داداد يك بمب بود<span dir='LTR' style='font-size:13.5pt;mso-bidi-font-size:15.5pt;line-height:150%;
mso-bidi-font-family:Yagut'>…<span lang='AR-SA' style='font-size:15.5pt;
mso-ansi-font-size:13.5pt;line-height:150%;font-family:Yagut'> عجيب نيست كه كسي نزديك نيم قرن بعد از انفجار يك بمب، بخواهد تكه
هاي آن را جمع كند و به هم بچسباند و آن را به نمايش بگذارد؟
<span lang='AR-SA' style='font-size:15.5pt;mso-ansi-font-size:13.5pt;line-height:150%;
font-family:Yagut'> ماكس ارنست<span lang='AR-SA' style='font-size:15.5pt;mso-ansi-font-size:13.5pt;line-height:150%;
font-family:Yagut'>
<span lang='AR-SA' style='font-size:15.5pt;mso-ansi-font-size:13.5pt;line-height:150%;font-family:
Yagut'> اين اختلاف در تاريخگذاري كه در
بالا مي بينيم، از ترديدي حكايت دارد كه بر تاريخ ولادت اين جنبش هنري حاكم است،
جنبشي كه ظاهراص هم هنر را انكار مي كرد و هم اهتمام جنبش هاي متعارف را مردود مي
شمرد. جستجوي ريش ها و تلاش براي ترسيم و تعريف اين «دون كيشوت» مآب‌ترين پديده
روزگار ما سرگرمي بيهوده محققان و غارشناسان هنري بسياري در پنجاه سال گذشته بوده
است. اب اين همه كمتر جنبشي تا بدين حد در برابر تفسير جدي مقاومت كرده است.
<span lang='AR-SA' style='font-size:15.5pt;mso-ansi-font-size:13.5pt;line-height:150%;font-family:
Yagut'>دادائيستها، با همه سوء ظن‌شان به برنامه ها و تنفرشان از نظام هاي رسمي،
منتظر كردن مرامنامه‌هاي پي در پي و غالباً ضد و نقيض لذت مي بردند. در حالي كه
معتقد بودند تعريف كردن دادا عملي «غير دادائيستي» است، هميشه سعي مي كردند آن را
تعريف كنند و در اين ميان اشتياق زيادي به مغلطه بازي و تناقض گويي از خود نشان مي
دادند. مثلا تسارا از يك طرف اعلام مي كرد «ديگر مانيفست بي مانيفست» و از طرف
ديگر وقت و نيروي زيادي را صرف نوشتن آنها يكي بعد از ديگري مي كرد. اما خود او
بعدها در يكي از اشعارش گفت: «اگر همه مخالف خواني مي كنند و براي اين است كه حق
دارند». عجيب نيست كه ماكش ارنست از والت ويتمن<span style='font-size:13.5pt;mso-bidi-font-size:
15.5pt;font-family:"Times New Roman","serif";mso-fareast-font-family:"Times New Roman";
mso-bidi-font-family:Yagut;mso-ansi-language:EN-US;mso-fareast-language:EN-US;
mso-bidi-language:AR-SA'>[1] به عنوان
يكي از محبوب ترين شاعران خود ياد مي كرد.
<span lang='AR-SA' style='font-size:15.5pt;mso-ansi-font-size:13.5pt;line-height:150%;font-family:
Yagut'> مانيفست ظاهراً پاسخگوي نياز
مردم به بيان صحيح و جدل انگيز بود. ولي با لجاجت، فقط هدف دادائيستها را برآورئده
مي كرد كه دست انداختن بورژوازي بود. مردم بيانيه سرراستي مي خواستند كه جوهر اين
جنبش هنري تازه را برايشان توضيح بدهم، ولي در تله كلماتي مي افتادند كه قصدشان در
درجه اول اين بود كه ثابت كنند زبان چيز زائدي است. با وجود اين، اين اعلاميه ها و
بيانيه هاي زير، با همه تناقضهاي شديد و عمديشان دستكم قدري از جوهر و لحن داداد
را غير مستقيم منتقل مي كنند:
<span lang='AR-SA' style='font-size:15.5pt;mso-ansi-font-size:13.5pt;line-height:150%;font-family:
Yagut'> كسي كه با اين مانيفست مخالف
باشد دادائيست است.
<span lang='AR-SA' style='font-size:15.5pt;mso-ansi-font-size:13.5pt;line-height:150%;font-family:
Yagut'> …<span lang='AR-SA' style='font-size:15.5pt;
mso-ansi-font-size:13.5pt;line-height:150%;font-family:Yagut'> من در اصل با هر مانفستي مخالفم، همان طور كه با هر اصلي مخالفم…<span lang='AR-SA' style='font-size:15.5pt;mso-ansi-font-size:13.5pt;line-height:150%;
font-family:Yagut'> اين مانيفست را
براي اين مي نويسم كه نشان بدهم مردم ضمن اينكه با هم يك نفس عميق در هواي تازه مي
كشند مي توانند دست به هر كار مخالفي هم بزنند.
<span lang='AR-SA' style='font-size:15.5pt;mso-ansi-font-size:13.5pt;line-height:150%;
font-family:Yagut'>تريستان تسارا
<p class='MsoFootnoteText' dir='RTL' style='text-align:justify;text-justify:kashida;
text-kashida:0%'><span lang='AR-SA' style='font-size:
12.0pt;mso-ansi-font-size:10.0pt;font-family:Lotus'><span style='font-size:10.0pt;mso-bidi-font-size:
12.0pt;font-family:"Times New Roman","serif";mso-fareast-font-family:"Times New Roman";
mso-bidi-font-family:Lotus;mso-ansi-language:EN-US;mso-fareast-language:EN-US;
mso-bidi-language:AR-SA'>[1]
- ويتمن، پدر شعر آزاد امريكا، خود را شاعر دموكراسي مي خواند و خود مي گفت كه از ضد و نقيض گويي
ابا ندارد. او در سرتاسر عمر خود به دليل هنجار ستيزيش مورد تحقير و توهين ديگران
بود.