تحقیق بررسی مديريت اجراء کار
توضیحات
تحقیق بررسی مديريت اجراء کار
ارتباطات
از آنجا که انزوا يک نقصان بالقوه براى دورکارى شمرده مىشود، وجود ارتباطات مؤثر، ضرورى است. هوز (۱۹۹۶) ارتباطات خوب را چه بسا مهمترين کليد موفقيت در دورکاري مىشمارد. شيهى و کالاگر (۱۹۹۶) مىگويند که: ارتباطات چيزى بيشتر از يک رسانه براى کار يا از يک محصول جنبى زندگى سازمانى است. گفتگو، همان چسب روانشناختى است که کار کردن را امکانپذير مىکند. سازمانها با گفتگوى اعضاى خود بهوجود آمده و استمرار مىيابند.
دورکارى لاجرم با کاهش ملاقاتهاى رودررو نسبت به کار در داخل سازمان همراه است. نيلز (۱۹۹۴) اشاره مىکند که دورمديران (Telemanagers)، تازهکار، نگران آن هستند که محروميت از غناى ارتباطي، حالات چهره، اشارات بدن و صدا- آنچنان زياد باشد که آنان در انتقال نظرات خويش به کارکنان خود دچار اشکال شوند.
هنر در اين است که براى هر نوع ارتباط، فنآورى مناسب انتخاب کنيم. در حالىکه تلفن براى ارتباطات ضرورى سيار مفيد است، خدماتى از قبيل پست الکترونيکي، نمابر و پست عادى براى پيامهاى روزانه يا مطالب مفصل بسيار مناسب مىباشند. اگر ارتباط تعاملى باشد، ملاقاتهاى رودررو، تلفن و کنفرانس ويديوئى (Videoconferencing)، فنآورىهاى بسيار مناسبى هستند. هيتلند (۱۹۹۸) در قبال تکيهٔ بيش از اندازه بر پست الکترونيکى يکطرفه هشدار مىدهد و مىگويد که بهتر است که از ترکيبى از تلفن، کنفرانس ويديوئى و ملاقاتهاى رودررو بهره جست.
گرى و ديگران (۱۹۹۳) به همزمانى ارتباط توجه کردهاند. براى برقرارى ارتباط همزمان در مکانهاى متفاوت ملاقاتهاى از راه دور، کنفرانسهاى شنيداري، ديدارى و تسهيم صفحهٔ نمايش (Screen Sharing) را پيشنهاد مىکنند. آنان پيامرسانى صوتى و الکترونيکي، کنفرانس رايانهاي، تقويم مشترک، نگارش گروهى و پايگاههاى اطلاعاتى اشتراکى را بهعنوان فنآورى مناسب براى پيامرسانى (در زمانهاى متفاوت و در مکانهاى مختلف) را پيشنهاد مىکنند.
اگر از کنفرانس ويديوئى استفاده شود، ممکن است براى بهترين نتيجهگيري، به آموزش نياز باشد. بسيارى از سيستمها کمى پرش دارند، که در اين صورت بايد در اشارات و حرکات بدنى تعديل نمود. غالباً در هر زمان امکان صحبت کردن فقط يک نفر وجود دارد، از اين رو شرکتکنندگان بايد اشاراتى را به نمايش در آورند که نشان دهد در چه زمانى بيان يک نکته را تمام مىکنند.
مديران دورکاران براى حفظ تماس دورکاران با تحولات سازمان، راهبردهائى را تدوين کردهاند. مثلاً ممکن است توجه دورکاران را به رويدادهاى اجتماعى جلب کنند يا نشريات به آنان امانت دهند. ممکن است آنان را به استفاده از تسهيلات شبکهٔ داخلى شرکت تشويق کنند. در طرحهاى بزرگ دورکاري، شايد توليد خبرنامهها و کاستهاى صوتى يا ويديوئى مخصوص دورکاران سازمان نيز مناسب باشد.
مهارتآموزى
در يک محيط کارى همواره متغير، مهارتآموزى يک امر حياتى است. اين موضوع براى دورکاران چه بسا از اهميت بارزترى برخوردار باشد. دورکاران لازم است که علاوه بر خبرگى در کار خويش، تعدادى از مهارتهاى زير را نيز داشته باشند. علاوه بر سواد رايانهاى و مديريت زمانى خوب، دورکاران نياز به مهارتهاى بين فردى براى برقرارى روابط مؤثر کارى بدون نياز به ملاقات رودررو دارند.
دورکاران خويشفرما بايد قادر به بازاريابى و عرضهٔ يک خدمت به يک خدمتگير دوردست، و مديريت خدمتگيران راه دور باشند. آنها بايد بتوانند با توجه به اقتضائات از امکانات مخابراتى استفاده کنند و آن امکانات مخابراتى را انتخاب نمايند که با خدماتى که ارائه مىدهند تناسب داشته باشد. دانستن چارچوب حقوقى و قانونى مربوط به دورکارى نيز مفيد است.
دورکاران استخدام شده براى آمادگى بهمنظور کار در خانه به مهارتآموزي، از جمله آموزش مهارتهاى بهداشتى و ايمني، احتياج دارند. هوز (۱۹۹۷) توصيه مىکند که مهارتآموزى شخصاً انجام شود. وى تأکيد مىکند در جائى که کارکنان مستقر در محل سازمان آموزش حضورى مىبينند، نبايد از دورکاران انتظار داشت تا با استفاده از دستنامهها خودآموزى کنند. همهٔ دورکاران براى ارتقاء مهارتهاى کنونى خود در حوزهٔ فنآورى اطلاعات و کسب مهارتهاى جديد به آموزش نياز دارند. مديران و دورکاران بايد در مورد روشهاى کارآمد برقرارى ارتباط آموزش ببينند.
فرمت فایل : Word ( قابل ویرایش )
تعداد صفحات : 25