تحقیق اهمیت خط و نوشتار
توضیحات
تحقیق اهمیت خط و نوشتار
مـشـخـصـات فـایـل
عـنـوان تـحـقـیـق : اهمیت خط و نوشتار
فـرمـت فـایـل : word
تـعـداد صـفـحـات : 172
مـنـاسـب جـهـت ارائـه تـحـقـیـق کـلاســی
بـخـشـی از مـتـن ایـن تـحـقـیـق :
خط و نوشتار در واقع وسیله ای برای ذخيرهسازي اطلاعات است. در جوامع اوليه، پيش از بهرهگيري از نوشتار، ذخيرهسازي اطلاعات به كمك حافظه انجام ميگرفت. بسیاری از باستان شناسان بر این عقیده پایبندند که فرايند نوشتار از زماني شكل گرفت كه مادهاي براي نوشته شدن وجود داشت؛ به عبارت ديگر، موجوديت نوشته وابسته به موجوديت مادهاي بود كه بتوان روي آن نوشت. نوع این ماده بر تكامل خط، شكل و اندازه ابزار نوشتار تأثير داشته است. همانطور که گفته شد پيشينه نوشتار به معني عام، حدوداً به 20000 سال ميرسد و از جمله موادي كه نوشتار روي آنها صورت گرفته ميتوان به سنگ، چوب، فلز، پوست، برگ درخت، استخوان، صدف، گِلرُس و غیره اشاره كرد.
انسان ها در غارها برای نخستین بار، تصاویر را بر روی سنگ و دیوار رسم کردند. انها در مرحله نخست تصویرهای واقعی را برای ارتباط ترسیم کردند و با این کار خط تصویری آغاز شد. از آن پس تقریبا هفده هزار سال طول کشید تا هنر خط و نوشتار، شگفت انگیزترین دستاورد انسان، به صورت تدریجی تکامل یابد. باستان شناسان معتقدند که احتمالا انسانهای اولیه علامتهای مکتوب را به منظور حفظ حکایتهای خود و تاریخ نویسی ابتدایی به کار گرفته اند.تعداد فراوان تصویر ها وعدم امکان نقش کردن مسائل عاطفی، کمبودهای این روش نگارش بود.کم کم تصویرها شکل ساده تر و نمادین تری به خود گرفتند و برای مفاهیم عاطفی علائمی قراردادی وضع شد. (مثلا نقش دو پا نشانه راه رفتن وچشم اشک آلود نشانه اندوهگینی بود) و در نهایت مجموعه این تلاشها نوعی خط اندیشه نگار را در دسترس نگارندگان قرارداد.
اهميت نوشتار در سير تحول جوامع انساني به حدّي است كه به اعتبار بهرهگيري يا عدم بهرهگيري از خط، جوامع انساني را به دو گروه "داراي خط" و "فاقد خط" تقسيم كردهاند.
خط و نوشتار را ميتوان با دو مفهوم عام و خاص مورد اشاره قرار داد. مفهوم عام آن بر هر گونه استفاده از فرايند نوشتار جهت ذخيرهسازي و انتقال اطلاعات دلالت ميكند. بديهي است كه نوشتار با اين مفهوم، كليه نگارههاي ما قبل تاريخ و مفاهيم منقوش بر ديواره غارها، خطوط تصويري و حتي خطوط امروز را نيز در برگرفته در حالي كه نوشتار به معني خاص يعني مجموعهاي از نشانههاي نوشتاري كه بر پايه ويژگيهاي آوايي زبان نظام يافته باشد پديدهاي است كه امروزه به آن "الفبا" گفته ميشود. پيشنيه نوشتار با اين مفهوم به حدود هزاره سوم پيش از ميلاد ميرسد و از كهنترين سرزمينهايي كه از آن بهره گرفتهاند ميتوان به بينالنهرين، چين، مصر، و يونان اشاره كرد....