ترور شاه: حادثه کاخ مرمر به روایت اسناد

توضیحات

ترور شاه: حادثه کاخ مرمر به روایت اسناد
حادثه ۲۱ فروردین ماه سال ۱۳۴۴ در کاخ مرمر که منجر به ترور ناموفق شاه و کشته شدن ضارب آن یعنی شهید رضا شمس آبادی شد، از جمله وقایع آشکاری است که به جرات میتوان گفت: با وجود فقدان ابهامات و پیچیدگی های متداول در اینگونه موضوعات و پرونده ها، ساواک به دنبال دستیابی به اهداف خود و بهره برداریهای کلان و ثمربخش در راستای تصمیم گیری های آتی خود، آن را به پیچیدگیها و ابهامات واهی آمیخت. محققان و تاریخ پژوهان بر این نظر متفقند که حرکت رضا شمس آبادی کاملاً حرکتی فردی و فارغ از برنامه های تشکیلاتی بوده و هیچ شخص و جریانی اعم از اسلامی و کمونیستها در آن نقشی نداشته اند، ولی از آن روی که همواره ساواک به عنوان یک سازمان اطلاعاتی و امنیتی مترصد شکار فرصتها و بهره برداری از آن به نفع خود و به اصطلاح امنیت خاصی که با تعاریف آنها مطابق بوده و از کوچکترین ارتباط میان رضا شمس آبادی با برخی از اعضای دستگیر شده، سود جست و به دستگیری وسیع افراد مذکور در کتاب مبادرت ورزید و البته از این شیوه نیز به نحو مطلوب استفاده کرد؛ تا جایی که بیشتر افراد دستگیر شده را با خود همراه کرد و حتی برخی از آنان به مقامات بالایی رسیدند که پس از پیروزی انقلاب اسلامی دستگیر و در دادگاههای انقلاب اسلامی محاکمه و اعدام شدند که از آن جمله میتوان از پرویز نیکخواه یاد کرد. این کتاب کوشیده است از زبان اسناد، عدم ارتباط ضارب یعنی شهید شمس آبادی با افراد دستگیر شده را نشان دهد و از این رهگذر تعدادی از آنها را نیز باتوجه به اسناد موجود در پرونده هایشان و وضعیت سیاسی و مبارزاتی و چگونگی همکاریشان با ساواک را بنمایاند. در قسمتی از مقدمه کتاب حاضر آمده است: سوال اساسی پژوهش حاضر این است که: آیا ارتباطی بین شهید رضا شمس آبادی در حادثه ترور شاه در ۲۱ فروردین ۱۳۴۴ در کاخ مرمر، با گروه مارکسیستی پرویز نیکخواه داشت؟ در کتاب حاضر سعی خواهد شد به اثبات یا نفی سوال پژوهش و فرضیه تحقیق پرداخته شود.» و نیز در جای دیگر که عمدتاً به زندگینامه شمس آبادی پرداخته و بخشهای مختلف آن را حتی الامکان کاویده، به ذکر فعالیتهای سیاسی و مبارزاتی اشاره کرده که ذکر قطعه ای کوچک از آن به طور قطع اشتیاق محققان و پژوهندگان تاریخ را برخواهد انگیخت: روح خروشان و سرشار از خلوص و اقتدار، او را به شکستن قید و بندهای مبارزه سیاسی در چارچوب قانون کذایی شاه فراخواند. او چندین بار سرکشی و ناآرامی روحش را با انجام عملیات قهرآمیزی که شرح آن در پی میآید، آرامش بخشید.