پاورپوينت آیین های عید نوروز در استان سمنان

توضیحات

پاورپوينت آیین های عید نوروز در استان سمنان
فهرست
آيين هاي نوروزي در اين استان به دو بخش پيش و پس از نوروز تقسيم مي شود:
نوروزخواني در سمنان
كاشت سبزه در سمنان
پخت سمنو در سمنان
خانه تکانی در سمنان
چهارشنبه سوري در سمنان
شال اندازي در سمنان
عَلَفه (عرفه) در سمنان
عيدانه(عيدونه) در سمنان
تحويل سال در سمنان
ديد و بازديد عيد در سمنان
سيزده به در در سمنان
آيين هاي نوروزي در اين استان به دو بخش پيش و پس از نوروز تقسيم مي شود:
نوروزخواني:
يكي از آداب استقبال از نوروز در استان سمنان نوروزخواني است، اين آيين كه درگذشته رواج بيشتري داشته بيشتر از نيمه دوم اسفندماه آغاز مي شود.
نكته جالب اينجاست كه درميان ابيات و اشعار نوروزخواني در استان سمنان، مضاميني در ارتباط با مدح مولا علي (ع)و ديگر امامان وجود دارد.
صدسلام وسي عليك صاحب خانه سلام عليك
سلام من بگيرعليك ازجانب مُلا بيگ
نوروزسلطان آمده گُل درگلستان آمده
مژده دهيدبه دوستان نوروزسلطان آمده
بهارآمد، بهارآمدخوش آمد علي باذوالفقارآمدخوش آمد
كاشت سبزه:
يكي ديگر از آيين هاي استقبال از بهار در استان سمنان، روياندن دانه گندم ،جو، عدس، شاهي و.... براي تهيه سبزه نوروزي است،زنان كدبانو سبزه را در ظروف مختلف و يا بر روي كوزه هاي گلي سبز مي كنند. در شهر سمنان و برخي ديگر نقاط نهادن پياز گُل نرگس، سير و سُنبل در ميان كوزه هاي حفره دار مرسوم است.
مرسوم است كه صاحبخانه اقلامي چون برنج،شيريني،نقل،گردو و يا وجه نقد به نوروز خوانان هديه داده و وي نيز در مقابل براي سلامتي اهل خانه و برآورده شدن حاجات آنان دعا مي‌كند.
پخت سمنو:
با نزديك شدن سال نو اهالي اقدام به شستشو اثاثيه منزل ،فرش و... كرده و با پاكيزگي به استقبال از بهار طبيعت مي روند.
در برخي نقاط شهري و روستايي اين استان، زنان با تهيه دوغابي از گل قرمز و يا سفيدرنگ به تجديد نماي ديوارهاي گلي خانه مي‌پردازند.
خانه تکانی:
در غروب آخرين چهارشنبه سال نوجوانان با افروختن چند تَل آتش با شادي از روي آن پريده و مي‌گويند: 'زردي من از تو/ سرخي تو از من/ غم برو شادي بيا/ محنت برو روزي بيا/ نمد برو قالي بيا'
چهارشنبه سوري:
از ديگر آداب اين شب رسم 'فالگوش' است كه بنابر آن برخي افراد حاجت مند با فالگوش ايستادن درمحل گذر و يا ساير محل ها، براساس شنيده‌هاي خود برآورده شدن حاجت ‌شان را تعبير مي‌كنند.
رسم 'شال اندازي' نيز در برخي روستاهاي گرمسار و منطقه كالپوش شاهرود در اين شب انجام مي شود، براي اين منظور جوانان شال خود را درخانه هاي اهل محل انداخته و به انتظار مي‌نشينند، صاحب هر خانه با ديدن شال مقداري ميوه، شيريني، نقل و ... در ميان شال نهاده و به صاحبش مي دهد.
عَلَفه (عرفه):
چيدن گياهان صحرايي ازجمله شنگ، گندمك و سلمه از ديگر آداب اين روز است، در شهر سرخه نيز پخت غذايي متشكل از هفت نوع ماده غذايي و در برخي نقاط با 13 نوع، درشب علفه انجام مي شود.
پخت نان روغني موسوم به' گولاچ' و زيارت قبور دراين مناسبت متداول است، يك شب مانده به سال نو به نام علفه زنده ها ناميده شده و آداب خاصي دراين شب برگزار مي شود.
شاهرودي ها باجمع كردن نوعي سبزي صحرايي براي شام علفهِ 'شنگي پلو' و در سمنان و دامغان زنان سبزي پلو و يا رشته پلو مي پزند.
عيدانه(عيدونه):
در لحظات پاياني سال مرسوم است كه سفره هفت سين را درخانه گسترده و اقلام آن شامل سكه، سيب، سنجد، سماق، سبزه، سير و سمنو را در ميان سفره مي گذارند.
در بسياري از نقاط، اهالي علاوه بر موارد نامبرده سفره نوروزي خود را با نهادن آينه، قرآن، ظرف آب، نارنج، ماهي قرمز، شمع يا چراغ، نان محلي، انجير خشك، نخود و كشمش، گردو و بادام، گلاب پاش، تخم مرغ رنگ شده، ميوه، حلوا، نمك و گُل مزيّن مي كنند.
سفره نوروزي غالبا در اتاق مهماني گسترده شده و تا پايان تعطيلات براي پذيرايي از مهمانان مهياست.
تحويل سال:
براي اين منظور آيات قرآن، اسماءالله و ذكر هفت سلام (سلام قولا من رب الرحيم، سلام علي نوح في العالمين، سلام علي موسي و هارون، سلام علي آل ياسين، سلام علي ابراهيم، سلام عليكم طبتم فادخلوها خالدين، سلام عليكم طبتم بما صبرتم فنعم عقبي الدار)با مركب زعفران بر روي سطح ظروف چيني تحرير شده و سپس در ميان تشت آب فرو برده مي شود، در اولين دقايق سال نو آب دعا به نيت تبرك و شفا بين حاضرين تقسيم مي‌شود.
انتخاب شخص شگون كه اهالي به قدم خير و با بركت او باور دارند بنا بر تجربه و يا استعانت از استخاره صورت مي گيرد،در بين دامداران و عشاير نيز مرسوم است كه شگون بّره سفيد كوچكي را به باور بركت دام و حشم با خود به خانه مي‌آورد.
ديد و بازديد ازدوستان و آشنايان نيز با گذشت دقايقي از تحويل سال آغاز شده و تا پايان تعطيلات نوروزي ادامه مي‌يابد.
ديد و بازديد:
آخرين روز از تعطيلات نوروزي نيز به تفرّج در دامن طبيعت اختصاص دارد، اين روز فرخنده را اعضاء خانواده و فاميل در دامن كوه ،صحرا و باغات سپري مي‌كنند.
پخت انواع آش وغذاهاي محلي ازجمله سبزي پلو، ته چين، آش رشته ، آش انار، انجام بازي‌هاي محلي و تاب سواري ،خواندن ابيات و ترانه‌هاي محلي و نيز انداختن سبزه‌هاي نوروزي در آب روان از جمله آداب اين روز است،گره زدن سبزه به نيّت حاجت طلبي و بخت گشايي از ديگر باورهاي اهالي دراين روز است.
سيزده به در: